İnsanoğlu gariptir. Hele iş yuva kurmaya, evlenmeye veya çocuk sahibi olmaya gelince ne yapacağını şaşırır. Karalar bağlar, kafası karışır, kendini dünyanın en savunmasız, en kendine güvensiz kişisi olarak görmeye başlar.
Ve yine çok gariptir ki o kendine güveni kaybolan insan daha önceleri erkekliğine laf ettirmeyen erkek oğlu erkektir.
Elbette sorumluluk sahibi olmanın bir çok zorluğu vardır.
Fakat diğer taraftan işler yoluna girmese bile, o yuvanın sıcaklığı hissedilmeye başlandığı anda, tüm zorluklar yerini güzelliği, sağlığa ve mutluluğa bırakır. Bırakmıyorsa sorunun çözümü yine o yuvayı kuran dişi ve erkeğin elindedir.
Benim aklıma takılan şey modern zamanların kadın ve erkeği, söz konusu hayatı paylaşmak olunca neden başarısız oluyor?
Boşanma oranlarının bu denli yüksek olmasının sebebi nerede ve kimde?
Yoksa sorumluluğu alması gereken sadece bu sözde modern zamanlarımız mı?
Bu soruların cevapları bir gün kesinlikle verilecektir fakat bugün aile kurma aşamasına gelen veya bu aşamayı çoktan geçip ufak tefek sorunları biriktirip birbirine saldıran insanların bu soruları kendi içlerinde çözmeleri gerektiğini de göz ardı edemeyiz.
Yazıya başlamadan evvel National Geographic’de Çardak Kuşu diye bir kuşu tanıdım. Daha önce bir belgeselde izlemiştim ama orada detaylıca anlatılmıyordu. Az önce öğrendim ki Çardak Kuşları’nın erkeği dişisini bulmak için önce yuvasını düzenliyor ve beklemeye başlıyor. Düzenlemesi için çalıştığı yuvalar da öyle sizin bildiğiniz kuşların yuvaları gibi değil, sanat eseri…
Bu yazıyı yazmamı tetikleyen şey işte o Çardak Kuşu’nun insanca yaklaşımı oldu.
Bizler yuva kurmayı zorluklar dizisi olarak görüp kaçarken, bir kuşun dişisine insanca yaklaşması; beni sözde modernliğimize daha da şüphe ile yaklaşmaya itti.
Okuduğum Çardak Kuşu Makalesi;
http://www.nationalgeographic.com.tr/ngm/1007/konu.aspx?Konu=3
Yazıya ek olarak fotoğrafları ile ilgili bölüme aşağıdan ulaşabilirsiniz.
http://www.nationalgeographic.com.tr/ngm/1007/mercek.aspx?Konu=3&Mercek=10
