Eylemsizlik, Beklentiler ve Öncelikler

Hiçbir şey yapmadan beklenti içinde olmak, tembellerin en büyük heyecanıdır. Öyle değil mi?

Bana kalırsa insanlar hayatlarında yapmak istedikleri şeyleri yapamamasının da nedeni beklentileridir. Beklemek onlar için efor sarfetmeden istemeye eş değerdir. En kolayı da budur zaten…

Gerçekten istedikleriniz için neler yapabilirsiniz?

Ne kadar uzağa gidebilirsiniz?

Taviz vermeniz gerekse, nelerinizi gözden çıkartırsınız?

Veya gerçekten istediğinizi düşündüğünüz şeyleri istiyor musunuz?

Bu ve bunun gibi sorulara cevap vermek, istedikleriniz için neleri yapabileceğinizi size gösterebilir ve aynı zamanda beklenti içine girmenin ne kadar yanlış olduğunu da…

Beklemek…

Önceliklerini bilmden sadece beklemek…

Hayatınızın sonuna kadar bekleyerek yaşayabilirsiniz. O yüzden ilk önce istediklerinizi elde etmek için önceliklerinizi çok iyi bilmeniz gerekiyor. Bu küçük ama hayatlarımıza direk olarak etki eden detayı bildiğimizi zaman başarılı, sağlıklı ve güzel bir hayatı yaşayabiliriz.

Bu konu ile ilgili internette milyonlarca hikaye var, bir tanesini -tabi ki yaşanmış bir tanesini- sizinle paylaşıyorum.

Bir gün bir profesör, elinde birkaç kutu olduğu halde derse gelir. Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne büyükçe bir mayonez kavanozunu alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur. Ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar;
Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler. Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker, böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur. Ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, onlar da ‘evet’ doldu derler, profesör bu defa masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker.

Tabii Ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.

Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde ‘evet’ derler.
Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen 2 fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır, Kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur. Öğrenciler gülerler!

Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek ‘evet’ Diyerek;

Ben bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım ‘ Der.

Şöyle ki;

Bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir; aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir.

Diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.

O çakıl taşları ise daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz,  eviniz, arabanız vs. Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.

‘Şayet Kavanoza önce kum doldurursanız…’ diye, anlatmaya devam eder, ‘çakıl taşlarına Ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.

Aynı şey hayatımız için de geçerlidir. Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır.

Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın. Sağlığınıza dikkat edin. Eşinizle yemeğe çıkın. Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın. Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin. Gerisi hep kumdur.

Bu Ara Bir öğrenci sorar; ‘Peki, O iki fincan kahve nedir?’

Profesör gülerek: ‘Bu soruyu bekliyordum, Hayatınız ne Kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan Kahve içecek kadar yer vardır.

Önceliklerinizi bilmek, sevdiklerinizin hayatlarını da güzelliklerle doldurmaya eştir. O yüzden beklenti içine girdiğiniz zaman sevdiklerinizin sizin beklentilerinizden haberdar edin ve beraber onları gerçekleştirmek için çalışmaya başlayın. Beklentilerinizi tembelliğinze alet etmeyin çünkü hayatta aileden ve arkadaşlardan sonra elimizde kalan tek şey hayallerimizdir. Onları da sözde eylemsizliklerinize arkadaş etmeyin.

Fizikte; duran bir cisme herhangi bir kuvvet etki etmedikçe sürekli durur. Hareket halindeki bir cisme hareketini engelleyecek bir kuvvet etki etmedikçe hareketine devam eder. Bu özelliğe eylemsizlik denir.

*Eylemsizliğinizi lütfen hareket halinde kalmaya adayın, sonuçta hepimiz bu dünyanın kuralları ile yaşıyoruz ve bizler ne kadar düşünebilen varlıklar bile olsak, dünya için birer cisimden farksızız. Cisimden kastım değersiz olduğumuzu belirmek değildir, bunu yanlış anlamayın. :)