Zaman eskidendi, epeyce çocuktum ben o vakitlerde. Düşlerimden uçaklar, gökyüzü ve kadınlar eksik olmazdı. Zaman pembe akardı gözlerimin önünden ve ben çocuktum Samsun’un suç dolu ilçesinde.
Ortaokulun sonuna kadar otobüslerde yolculuk ettim, sırf okumak için adam olmak için… Çarşamba-Samsun arası 36 km’dir. Şimdi onbeş dakikada gidilebilen yol o vakitler kırkbeş dakikaydı. Siz bir de küçüklüğüme sorun onu, ben yılların hayallerini çizer dururdum otobüs camına. Mezarlıktan geçerken üç İhlas ve bir Fatiha okurdu minik kalbim. O vakit korkudandı inanmalarım, kalbimin korkularındandı…
Esnaf arkadaşlarım vardı etrafımda, her yaz başka bir dükkanda çalışır iş öğrenir zamanla sevişirdik. Sıcak yazları, çocukca, hayalce ve biz kovalardık zamanı…
O yaz matbaadaydım ama öyle kocaman yerler hayal etmeyiniz. Küçüktü, makineleri çalışmazdı, siyahtı ama her yerden daha sıcaktı. Gazeteler çıkardı, davetiyeler basılırdı, ilanlar yayınlanırdı. Dizgi makinesi bozulmuştu yıllar önce ve biz her harfi tek tek elimizle dizerdik bir yazı yapacağız diye… Ellerimiz siyaha boyanırdı ve fonda Batuya inat solcu şarkılar çalardı. İlanları bisikletle dağıtırdık kamu dairelerine, gezer gezer dururduk 21 vitesli bisikletimle…Ne hızlı, ne korkusuz basardım pedala, şimdilerde araba sollamak dahi korkutur oldu beni tek şeritli yollarda…
İş olmayınca solcu kardeşimle karşı karşıya oturur, şarkılar açar ve dalardık sevdalara. Mavi gözler, siyah saçlar, kaçamak bakan kadınlar, beyaz çorap giymiş kızlar, bir kadınımız olur bir türkümüz olur dururdu çocuk beynimizde. İşte o vakitlerdi, Erdem’in köpeği yatardı aramızda uyur dururdu hep ‘Coni’.
Ortamızda aşklar, siyaset, ergen heyecanlar döner dururdu ama ‘Coni’ hep uyurdu, uyur dururdu aramızda. Ben korkardım köpeklerden ama Coni! O başkaydı o gri tüyleri, o çevik hareketleri o söz dinler tavırları ve bizi korumaya çalışan çalımları…
Sevdalarımızı, ikilemlerimizi, siyasi görüşlerimizi ve bildiğimiz tüm orospulukları dinlemişti Coni. Hep uyurdu uyurdu, yatardı aramızda, lakin en küçük tehditte anlayamadığım bir çeviklikle ayaklanır ve korurdu bizleri. Sevgiyle bakardı kara gözleri, bana korkma Batu derdi uykulu gözleri. Çok severdim onu, vakitlerimi bilendi, sevdalarımı dinleyen, çocukluğumu çeken ve kalbimin ataklığına havlayan köpekti O.
Batu ülkücüydü o zamanlar, koyu ülkücüydü ama her yanı solcu arkadaştı. Tartışmalar, kavgalar ve siyasi sohbetler döner dururdu… Coni dinlerdi, belkide gülüp geçerdi bize kim bilir… Sevdadan bahsedin lan derdi belkide içinden bırakın bu sağı solu diye, kimbilir…
Solcularla bir sohbette, önemli solcu birisine küfür eden ben ve beni öldüreceklerken kurtaran Erdem’le matbaaya döndüğümüz bir gündü. Ülkücü damarlarım gürül gürül, çıkmayan tüyden bıyıklarım ise terlemişti yazın o sıcağında. Evet, sıcaktı ve ağzımda küfürler, ölesiye sinirli ben. Solcular sevmeseler öldüreceklerdi beni o derece. O zaman anlamamışım aslaolan muhabbetmiş, sevgiymiş bu dünyada! Lakin biz bi bu yana çeker öbürüne küfür savurur, bi öbürüne gider bi buna okuturduk tükürüklü küfürlerimizi. İşte o kızgın ve sıcak gündü…
Benim namludan döndüğüm, nefretten kendimi bulduğum o gündü. İşte o gün öldü Coni. Ben ölmedim, küfürlerim toprağa gitmedi ama o gri tüyler, o çevik beden ve beni korkma Batu diye seven gözler…Evet, o gün bırakıp gittiler beni…
Dedim, yemişim lan sağını solunu…
Ve ben ne zaman kızsam sosyalistlere o köpek aklıma gelir, artık hiç uyumayan Coni…
Sonraları, ben büyüdüm otobüslerde, kavgalarda, aşklarda, yeminlerde, çiçeklerde, siyasette, tenlerde, ve sayısız his hallerinde…Sonra ise hiç uyumadı Coni.
Tezatlık bu ya işte, sosyalist denir ve aklıma o sıcak yaz günü nefret dolu günde ,bir köpeğin beni bırakıp gidişi düşer aklıma, düşer aklıma…
{ 2 comments… read them below or add one }
Aslında yazını daha evvel okumuş ve çok beğenmiştim..
Şimdi yazılı olarak da söylüyorum..
Çok başarılısın bu işte devamını bekliyoruz..
Teşekkür ederim, evet devamları da gelecek :)